Familie van Dam Nederlands Kampioen Randmeer           

 

Na het winnen van de Sneekweek kon ons seizoen al niet meer stuk. Iedereen in ons gezin heeft nu een Sneekweek bord en de balans is dus hersteld. In 2013 won ik namelijk met mijn dochter Floor en vrouw Angelique en in dit jaar was het de beurt aan onze oudste dochter Anne en zoon Wouter.

Wat nog ontbrak in huize van Dam was een blauwe wimpel die je krijgt als je Nederlands kampioen wordt. Dit is me vroeger in de 470 en FD nooit gelukt. Het NK Randmeer werd op 2, 3 en 4 september gevaren op de Braassem. Omdat Anne moest werken begonnen we het NK op vrijdag  met z'n tween. Met een windje 3-4 was dat prima te doen. We hadden de wind goed door en dat was op i-sail naderhand goed te zien (zie foto). Het is erg leuk om te analyseren waar het goed en minder goed ging en zo leer je het vaarwater beter kennen.

Aan het einde van de dag stonden we tweede plaats met evenveel punten als de nummer 1. Op zaterdag was ons team compleet en begon de dag met minder wind. Doordat de snelheidsverschillen in de Randmeer bij dit weer minimaal zijn gaf dit meer variatie in de uitslagen. Wij voeren die ochtend onze twee aftrekwedstrijden. In dit sterke veld is het niet mogelijk om na een mislukte start alsnog voorin te eindigen. Gelukkig zeilden onze naaste concurrenten ook wisselend en kwamen we 's middags weer goed op gang zodat we de dag konden afsluiten met een eerste plaats in wedstrijd 7.

Op zondagochtend stonden we tweede met een achterstand van 3 punten op de nummer 1. Zondag was er veel wind voorspeld dus het beloofde een spannende dag te worden.  Omdat er nog een frontje overkwam begonnen we de dag met een uitstel. Als we nog een kans wilde maken op het Nederlands Kampioenschap moest er nog wel gevaren worden. Dat vond de voorzitter van de klasse organisatie ook dus gingen we samen rond  12.30 de haven uit op om naar het startschip te varen. Het bleek prima te doen en we voeren ruime wind kruisend en planerend naar het startschip. Daar werd de boodschap begrepen en ging de uitstelvlag eruit.

Omdat het zo hard waaide hadden we de mast iets achterover getrimd en de snelheid zat er lekker in. We wonnen deze race, maar we  werden op de voet gevolgd door de leider in het klassement die als tweede eindigden. Zo keken wij dus nog steeds tegen een achterstand van twee punten aan.

Gelukkig mochten we nog een tweede wedstrijd varen. Na het tweede kruisrak lagen wij weer op kop, wederom gevolgd door onze naaste concurrent die nu wel wat meer problemen had met de wind. Na een flinke vlaag zagen we ze bij de benedenboei een tijdje liggen zonder genua.... Aan het einde van het derde kruisrak kwam er ook nog een flinke bui over de plas. Er kwam een mist over het water waarvan je je afvraagt of het wind of regen is. In dit geval bleek het  beiden te zijn.  Gelukkig waren wij net om de bovenboei toen de windstoot inkwam. Een mooi gezicht om alle andere Randmeren met klapperende zeilen te zien overleven, terwijl wij zelf met grootzeil planerend voor de wind de zaak recht konden houden. Door de regen was de benedenboei echter een tijdje niet meer te zien, maar dat geeft niet want die kom je vanzelf tegen. In het laatste kruisrak bleek dat onze naaste concurrent problemen had gehad met  de spischoot die onder de boot was gekomen en daardoor 3 plaatsen had verloren. Hierdoor werden we uiteindelijk toch nog Nederlands Kampioen.

Nadat we volgens traditie in het water waren gegooid stonden Wouter en ik in de kleedkamer onder de douche. Wouter merkte op hoe fantastisch het is dat hij op zijn 17e reeds Nederlands Kampioen is. Ik moest bekennen dat ik daar dus 53 jaar over had gedaan....

en wellicht is dit ook wel het eerste Nederlands Kampioenschap voor een lid van de Vlietzeilers!

Door het winnen van het NK mocht ik op 8 en 9 oktober ook meedoen met de Primus Inter Pares (PIP) wedstrijden op Loosdrecht waarbij alle Nederlands kampioenen in 16 kwadraten tegen elkaar zeilen . De eigenaren van de boten zijn bemanning en je krijgt na iedere wedstrijd een andere boot toegewezen. Het zeilen in vier verschillende boten was een leuke ervaring. De boten zijn allemaal anders en het was lastig om aan de wind de goede hoogte te houden. Ook de gaffel was een nieuwe dimensie voor mij en je ziet dat de "oud hout" zeilers daar meer ervaring mee hebben. De eigenaren die de trim verzorgen zijn zeer verschillend en zijn meer of minder fanatiek. Het is dus zaak om goed naar ze te luisteren en samen te varen en toch je eigen wedstrijd te blijven zeilen.

Ik vond dit best wel spannend want je wilt toch de eer van de Randmeer klasse hooghouden in een krachtmeting met 13 andere kampioenen waaronder Peter Peet (Regenboog), Thijs Kort (16m2 en Schakel) en Mandy Muler (Olympier Nacra 17). Ik was dus ook opgelucht toen ik in de eerste wedstrijd als eerste bij de bovenboei arriveerde. Achter mij raakte Mark Neeleman (NK Pampus) de boei waardoor deze een rondje moest draaien. Dan denk je los te zijn van het veld, maar in Loosdrecht is dat niet zo vanzelfsprekend. Na een wind draaiing schoof de linkerkant van het veld naar voren waardoor ik uiteindelijk toch nog als vijfde over de finish kwam, een resultaat waar ik best tevreden mee was. Na twee achtste plaatsen kon ik de dag afsluiten met een knappe tweede plaats door rustig in het midden op alle wind shifts te klappen en in het voordewindse rak aan de juiste kant te blijven. De eindstand was plaats 6, precies in het midden van het veld. De serie werd gewonnen door Hette van der Zwaag uit de Valken klasse. Met deze PIP kwam een einde aan een zeer geslaagd zeilseizoen,

 

Wim van Dam