Beste Vlietzeilers,

Mijn naam is Derk en ik heb dit jaar samen met mijn zus Anna-Louise meegedaan aan het WK Splash en Travemünde. Wij voeren hier mee met het Splash Racing Team. (SRTB) Travemünde is een stad in Duitsland en ligt in een baai van de Oostzee. Om goed voorbereid te zijn heb ik de week voor het WK op deze locatie getraind. Voor ons beiden en de teamgenoten van het SRTB was het nieuw om op zee te zeilen. Bij het uitvaren van de haven merkten we al meteen dat je goed uit moest kijken. Zo voeren er in het haventje waar wij te water gingen ook grote vracht- en passagiersschepen. Dit was erg spannend maar levert uiteindelijk ook mooie plaatjes op.

Uitvaren van de haven 

Na 3 dagen trainen moesten onze boten gemeten worden. Je boot wordt gemeten om te voorkomen dat je vals kunt spelen tijden de wedstrijd. De grootte van je zeil en je roer wordt gecheckt maar ook de lengte van de landvast en de bootpapier worden gecontroleerd. Uiteindelijk als alles goedgekeurd is krijg je een sticker op elk onderdeel van de boot zodat je ziet dat al je onderdelen gekeurd zijn. Na de ochtend waarin onze boten gelukkig door de keuring heen kwamen, hebben we een middag gerelaxt. We zijn met een paar teamgenoten gaan varen met de rubberboot.

De volgende dag was de oefenrace waarbij iedere deelnemer de kans krijgt kennis te maken met het water, de deelnemers en het comité. Bij Derk ging deze wedstrijd niet heel goed, en ook bij Anna-Louise liep niet alles op rolletjes. Haar schootblok brak namelijk wat resulteerde in heel veel spierpijn in de armen na de wedstrijd. Echter, een slechte generale moest dan maar een goede finale worden.

De volgende officiële wedstrijddagen werd er zeer wisselvallig gevaren. Er was een zeer groot landeffect op de wind waardoor de sterkte van de wind erg varieerde. Maar naarmate de dagen vorderden konden we de wind steeds beter herkennen en hierop inspelen.

Na dag drie werd het gehele wedstrijdveld opgedeeld in een silver en een gold groep. Derk belande zeer keurig in de Gold en Anna-Louise ging vechten om de bovenste plekjes in de Silver.

Na een welverdiende rustdag, waarin nieuwe schoenen werden aangeschaft, had onze vader een mooie uitdaging. Als wij een wedstrijd eerste zouden worden dan zou hij onze schoenen betalen. Met deze uitdaging gingen wij het water op.

Nou verwachten jullie natuurlijk dat dit dan ook lukte. Helaas hadden wij beiden echt veel pech in de daaropvolgende wedstrijden. Derk voer een machtig goede wedstrijd, maar helaas voor hem werd de wedstrijd van zijn groep net voor de laatste boei afgelast vanwege winddraaiingen. Daar gingen zijn schoenen. Anna-Louise kreeg het voor elkaar om net voor de finish door de nummer twee ingehaald te worden. Weg schoenen.

Maar dit verhaal krijgt toch nog een mooi vervolg. Onze vader wilde de deal namelijk wel nog een dag doorzetten. Nu moest het dan ook echt gebeuren.

 

Derk in de bocht

Derk: met veel energie ging ik de volgende dag het water op. Er stond en lekker windje. Omdat het niet zo hard waaide koos ik voor vrije wind en startte ik bij het startschip. Mijn snelheid was goed en de wind draaide gunstig. Hierdoor kon ik in een keer de boei halen en ronde ik als eerste de bovenboei WHAAA!!!!. Toen was het nog de uitdaging om voorop te blijven. Gelukkig lukte dit en zag ik de ruimte achter mij steeds groter worden. Uiteindelijk ben ik eerste gefinisht. En ja ik heb mijn schoenen verdiend!!!

 

 

Anna-Louise kan het ook 

Anna-Louise: Na mijn eerste race, die niet echt soepel verliep, kwam ik bij de motorboot waar Derk met een hele grote glimlach in zat. En ja hoor, al snel kreeg ik te horen dat hij eerste was geworden. Ik was super trots. Echter was er nog 1 wedstrijd waarin ik mijn eigen schoenen kon verdienen. Vanaf rak 1 maakte ik de juiste slagen en kwam ik geheel boven het veld te liggen. Dit was mega gaaf. Bij de laatste boei wakkerde de wind erg aan. De nummer twee naderde mij tot op enkele bootlengten. Echter de finish kwam net op tijd! Ook ik had mijn schoenen verdiend.

Wij hebben beiden erg genoten van dit super mooie event waar we te maken kregen met erg andere zeilomstandigheden. Daarnaast was het een prachtig terrein waar erg veel te beleven viel. Mocht er iemand interesse hebben om de races terug te kijken dan kan dat via sapsailing.com. Wij hebben namelijk alle races gevaren met een tracker.

Joost, Julia, Papa en mama bedankt.